
Biraz Sevilmek İstedim
Bazen bütün hikâye, bir cümleye sığar.
ALTUĞ ERBAŞI / SANATÇI
Bazen bir cümle, bazen bir sessizlik.
Yaşadıklarımın müziğe dönüşen hâli.
BİR HAYAT. BİRÇOK HİKÂYE. AYNI SES.

01 / MÜZİK
Biraz kendimden.
Belki biraz da senden.

Bazen bütün hikâye, bir cümleye sığar.

Bir ihtimalin içinde saklı kalan hayat.

Bazen bir bakış, bir dünyaya dokunur.
02 / OYUNCULUK
Başka bir karakter.
Kendime biraz daha yakın.
Tiyatro benim için yalnızca başka bir karakteri oynamak değil. Günlük hayatta söylemeye, açıklamaya ya da anlamlandırmaya çalıştığım şeylerin sahnede düşünmeden akabildiği bir alan.
2026 yılında Tiyatro Kılçık ile “Bugün Git Yarın Gel” oyununda sahneye çıktım. Oyun bittiğinde bende kalan şey rol değil, sahnede hissettiğim özgürlüktü.
TİYATRO KILÇIK 2026
HAYATIN İÇİNDEN, OLDUĞU GİBİ.03 / HİKÂYEM
Teknolojiyle düşünen.
İnsanı dinleyen. Kelimelerle yaşayan.
Uzun yıllar teknolojiyle problemler çözdüm. Sonra insanı dinlemeyi, yazmayı, sahnede başka birinin hikâyesine girmeyi ve müzikle kendi hikâyemi anlatmayı öğrendim.
Bugün bunların hiçbirini birbirinden ayrı görmüyorum. Hepsi aynı meraktan geliyor: insanı anlamak ve kendimi ifade etmek.
Müzik, bu yolculuğun sesi. Bazen söyleyemediklerimi, bazen içimde kalanları, bazen de bir ihtimali taşıyor.
04 / YAZILAR
Önsöz Bir insanın kendisi olmaya karar vermesi üzerine Beş altı yaşlarında küçük bir çocuk düşünüyorum. Küçükçekmece’deki Kızılay kampında tek başına yürüyor. O çocuk bendim. Aradan kırk yılı aşkın zaman geçti. O gün aklımdan geçen her şeyi hatırlamıyorum. Ama o yalnızlığı hatırlıyorum. Bugün geriye dönüp baktığımda, hayatım boyunca yaptığım bazı şeylerin o küçük çocukla bir ilgisi […]
Yazıyı okuİlişkilerde nesne sürekliliği, sevginin devamlılığı ve kendimizi kaybetmeden sevebilmek üzerine. Düşünün… Sevdiğiniz insanla harika bir akşam geçirdiniz. Birlikte yemek yediniz, güldünüz, belki seviştiniz, belki de hiçbir şey konuşmadan birbirinize sarılıp uyudunuz. O an her şey gerçekti. Gözlerindeki sevgiyi gördünüz, tenindeki yakınlığı hissettiniz. Birbirinize ait olduğunuzu düşündünüz. Sonra ayrıldınız. Ertesi gün aynı insana ulaşmakta zorlandınız. Mesajlar […]
Yazıyı okuBazı insanlar vedalaşarak gider, bazılarıysa sessizce. Peki geride kalan sorular ne olur? Geçenlerde üzerinde uzun uzun düşündüğüm bir soru vardı: Uzun yıllar süren bir ilişki bittiğinde, iki insanın oturup son bir kez konuşması gerekir mi? Bir taraf, “Zaten her şey konuşuldu, artık söylenecek bir şey yok” diyebilir. Diğeri ise “Bunca yılın ardından birbirimize söyleyecek son […]
Yazıyı okuRomantizm, tutku ve güven üzerine… Bir akşam, sevdiğiniz insanla evdesiniz. Güzel bir film seçmişsiniz. Belki bir kadeh içeceğiniz, üzerinizde bir battaniye, yanınızda birbirine dokunmaktan hoşlanan iki insan… Peki, hangisi daha romantik? Filmi sonuna kadar birlikte izlemek mi, yoksa film henüz bitmeden birbirinize duyduğunuz arzuyla sevişmeye başlamak mı? İlk bakışta basit, hatta biraz eğlenceli görünen bu […]
Yazıyı okuBugün seni özledim.Öyle bildiğim gibi değil,bir yerim eksilmiş gibi,bir ses yarım kalmış gibi,biraz daha kalsandünya düzelecekmiş gibi. Bir rüyanın içindeydim sanki.Uyandım.Gözlerimi açamadım. Rüya bitmesin diyegözlerimi kapadım.Devam etsin diyeTanrı’ya yalvardım. Biraz daha… Biraz daha sesin kalsın,biraz daha gülüşün.Biraz daha yanımdavarlığının sıcaklığı. Sabah olmasın istedim.Saatler dursun.Dışarıda hayatbensiz devam etsin. Ben orada kalayım. Sana bakmadan seni görebildiğim,dokunmadan sıcaklığını […]
Yazıyı okuBir ilişkide aynı cümleyi kaç kez konuşabilirsiniz? Aynı kırgınlığı, aynı ihtiyacı, aynı anlaşılmama hissini… Bir noktadan sonra taraflardan biri şöyle diyebilir: “Biz neden sürekli ilişkimizi konuşuyoruz? İyi bir ilişki bu kadar zor olmamalı.” Diğeri ise aynı masada, aynı konuşmanın içinde bambaşka bir şey hissedebilir: “Konuşuyorsak hâlâ uğraşıyoruz. Konuşmayı bırakırsak asıl o zaman biter.” İlginç olan […]
Yazıyı okuİnsan bazen birini öpmeyi özlemiyor.Onunla konuşmayı, bir yerlere gitmeyi, hatta geçmişi yeniden yaşamayı bile değil. Sadece sarılmayı özlüyor. Öyle büyük cümleleri olmayan bir şey bu. Kollarını açmasını, başını omzuna koymasını, kokusunu içine çekmeyi… Birkaç dakika boyunca dünyanın geri kalanının önemini kaybetmesini. Bugün bunu fark ettim. Özlediğim şeylerden biri tam olarak buymuş: sarılmak. İnsan sevdiği biri […]
Yazıyı okuNe söz istiyorum senden,Ne yarını bilmek gerek.Bugün içim sana dönük,Bunu bilmem bana yeter. Yanımda kal diye değil,Gitme diye hiç değil.Bir sabah gözümü açıpSeni sevmek güzel diye. Sevmek bazen tutmak değil,Bir kapıyı kapatmak değil.Sen olduğun için değil yalnız,Ben buyum diye sevmek belki. Seni seçiyorum,Beni seç diye değil.Sana geliyorum,Bana gel diye değil. Bir karşılık beklemeden,Bir yarına söz […]
Yazıyı okuBazen bir şeyi gerçekten istediğimiz için mi yaptığımızı, yoksa sonunda elde etmeyi umduğumuz şey için mi yaptığımızı ayırt etmek zor. Bir yere gideriz.Birine yardım ederiz.Bir mesaj atarız.Yanında oluruz.Bir iyilik yaparız. Ama davranışımızın hemen arkasında, bazen kendimize bile itiraf etmediğimiz küçük bir beklenti bekler: Beni fark eder mi?Değerimi anlar mı?Bana yaklaşır mı?Bir şey değişir mi? Geçenlerde […]
Yazıyı okuBir kayıp yaşadığında sana sık sık aynı şeyi söylerler: “Acının içinde kal.” Kaçma.Üzerini örtme.Kendini başka şeylerle oyalayıp unutmaya çalışma.Yüzleş onunla. Yasını tut. Acının içinden geçmeden ondan çıkamazsın. Sen de kalırsın. Kendini karanlık bir çukurun dibinde bulursun. Günlerce, bazen haftalarca orada oturursun. Düşünürsün, özlersin, geçmişi tekrar tekrar hatırlarsın. Ağladığın da olur. Ve dersin ki: “İşte… Acımı […]
Yazıyı okuBİR BAKIŞLA Bir gülüşün yetmiştiBir bakışın yetmiştiGözlerin gözlerimdeKalbim seni seçmişti Bir söz bile etmedenİçime işlemiştinBen sana bakıyordumSen bana gülmüştün Sonra gözlerin döndüBir başkasına değdiİçimde sen vardın yaO anda kaybolup gitti Bir bakışla başladıBir bakışla da bittiBana bakan o gözlerBaşkasını seçti Bir bakışla başladıBir bakışla da bittiSeni sevdiğim yerdeİçim senden vazgeçti Yüzün yine aynıydıGülüşün de yerindeAma […]
Yazıyı okuUzun süre öfkeli biri olduğumu düşündüm. Bir şey beni üzdüğünde öfkeleniyordum.Endişelendiğimde öfkeleniyordum.Telaşlandığımda, korktuğumda, kendimi çaresiz hissettiğimde… Bazen sevdiğim insanlara, bazen kendime. Ve uzun süre çözmem gereken şeyin öfkem olduğunu sandım. Şimdi başka bir şey yapıyorum. Öfkelendiğimi fark ettiğimde hemen konuşmamaya, hemen tepki vermemeye çalışıyorum. Duruyorum. Ve kendime tek bir soru soruyorum: “Buradaki gerçek hissim ne?” […]
Yazıyı oku05 / İLETİŞİM
Düşüncelerin, müzik ve tiyatro üzerine sohbetler ve iş birlikleri için.
altuglove@gmail.com